A Novelist, columnist & playwright

Ekim Kazete

Ekim 2016|Kazete|Pinar Ogun
Sevgili Kazete okurları bu ay köşemi Sevgili Pınar Öğün’ün sözcüklerine bıraktım. Pınar yazmış çok da güzel yazmış ben okuduktan sonra onun satırlarını sizlerle de paylaşmak istedim…

İçinde karanlık bir yer var.
Bir gün bir yara açılır,
yaradan cıvıl cıvıl acı fışkırır
ve işte
Herşey oraya düşünce başlar.
Orada sessizce oturur zaman akarken. Olaylar olur, insanlar gelip geçer dibinden. Öylece oturur o
sanki yokmuş gibi.
Oturdukça kendine daha da saplanır
bir bıçak gibi.
Kendine kanayan bir yaraya dönüşür sessizce.
Ağlamaz, yerinden kalkmaz
Ona rağmen bağırır acı hatta yakarır ama o
sessizliğini geçirir bir naylon torba gibi
ve boğar acısını hışırtı bile çıkartmadan.
Bir yerlerden duyarsa bir haykırış
Başkasına ait
Onun karanlığına sızmış
önce kulaklarına götürür ellerini
sıkıca bastırır.
Boğazında yutkunamadığı bir sertlik. Acısına işlediği cinayeti saklamanın
sarsan ürpertisi.
Acıyı boğar iki eliyle
korku yapışır vıcık vıcık ellerine kulaklarında su toplayan seslerden.
Sanki irin irin akan sesler
kurutmuştur damağını,
öyle ki dilini değdirse
yapışacak.
Çöl olur ağzının içi
ve sürünen bir yılana dönüşür dili.
Dişleri duvardır artık sözcüklerine inen düşüncelerine
kendi içine yankılanır yutkunuşu…
ıslanmaz artık genzi.
Tükürmediği için çaresizliğini,
ona yapılanları köpürtmediği için
tüm salgıları işlevini yitirmiştir
hatta unutur artık o tepki vermeyi.
Hiç bilmemiş gibi.
içinden çıkmamış her tepkisi
Öğütemediği anların ülseri olur midesinde.
Hastalanır
Artık o kendinin kanseridir
Her zerresine sıçrar
Artık o Hızla ölen bir diridir.
Kendinden bir kendilik çıkar bir an da
Ve karanlıkta kendine bakarak dikilir
Gözünden yaşlar süzülür
Kendini izlerken ölüm döşeğinde
Bir kırıklık çarpıverir burnuna sızlayarak
Öldürdüğü acı
Kendine acımaya dönüşür
Zevk alır bu cinayetten
işte o an.
O an onu tutar ayakta
Sımsıkı kavrar.
Artık o
yaşamadığı acının hastalığına
Doya doya acıyan
Sağır dilsiz kalpsiz
Merhametsiz bir katildir.
Cesedini bırakır oracıkta
Ve emin adımlarla çıkar karanlıktan
Kendini bırakmışları bulup
Beraber birbirlerine acımaya…