ENOUGH! YOU EXHAUSTED ME – YETER ARTIK YORDUNUZ BENİ…
You shouldn’t load your fears onto me. Until now they’ve always been wrapped around me, squeezing me. I was always doing what was required, always crushed, always shaped by you. You domesticated me. You tamed, trained and bent me by judging me. You educated me, you distanced me from who I am. I was so fearful of being alienated, my fears destroyed me. I lived silently within you, breathing evenly. I breathed in, I breathed out, there was nothing left. Enough. You exhausted me.
Korkularınızla giydiremeyeceksiniz beni. Bugüne dek hep onlarla sarmalanmış, sıkışmış yaşadım. Hep gerekenleri yaparak, hep ezik, hep sizlere göre biçim alan. Evcilleştirdiniz beni. Evcilleştirdiniz beni, eğip, büküp, yargılayarak. Eğittiniz beni, beni benden uzaklaştırarak.
Dışlanmaktan öyle korktum ki, korkum yok etti beni.
Sessizce yaşadım aranızda, düzenli nefes alışlarımla.
Nefes aldım, nefes verdim hiçbir şey kalmadı geride…
Yeter artık yordunuz beni.
